Vierde column Marjan v/d Heuvel in bewonerstijdschrift De Panorama

Het bestuur van de Bewoners Commissie Panoramaflat heeft LPF-fractievoorzitter Marjan van den Heuvel gevraagd vaste columniste te worden in tijdschrift De Panorama.

Het magazine dat vier keer per jaar verschijnt wordt gratis verspreid via de brievenbussen van de Panoramaflat en op een aantal adressen in de wijk Sterrenkwartier. Middels het kwartaaltijdschrift wil de bewonerscommissie alle huurders en omwonenden op de hoogte houden van de gang van zaken in en rondom de Panoramaflat. 

Woningcorporatie Maasdelta is vol lof over het bewonersblad en vindt het een welkome aanvulling van en naar de huurders in de Panoramaflat. Maasdelta Spijkenisse werkt zelf ook mee aan het tijdschrift en geeft het tevens financiële ondersteuning.

LPF-fractievoorzitter Marjan van den Heuvel vindt een vaste rubriek in het bewonersmagazine een hele eer en heeft vanaf de eerste uitgave ook met veel genoegen specifieke vragen van huurders beantwoord in het tijdschrift.

In haar vierde column in de nieuwste editie van het bewonersmagazine schrijft Marjan over de onzekere toekomst van de wijkcentra in Spijkenisse. Het complete verhaal kunt u hieronder lezen:

De (sombere) toekomst van de wijkcentra in Spijkenisse

Het thema van mijn vierde Panoramaflat column is de mogelijk sombere toekomst van het sociaal en cultureel werk in de wijkcentra. Op 22 maart 2012 liet het College van B&W een bom ontploffen. Via een persbericht werd de sluiting van 5 van de in totaal 9 wijkcentra in Spijkenisse aangekondigd. Slechts de buurthuizen in De Akkers, Spijkenisse-Noord, Maaswijk en Groenewoud kunnen vanwege gebrek aan financiële middelen open blijven, aldus het college van burgemeester en wethouders. Helaas moesten veel vrijwilligers en bezoekers van alle wijkcentra dat keiharde bezuinigingsnieuws uit de krant vernemen.

De aangekondigde enorme bezuinigingsopdracht op de wijkaccommodaties in Spijkenisse staat niet op zichzelf. Het is namelijk een belangrijk onderdeel van een gemeentebrede initiële bezuinigingsopgave van 10 miljoen euro. In de recent behandelde Kadernota 2013 heeft het College van Burgemeester en Wethouders zelfs aangegeven dat de totale gemeentelijke bezuinigingstaakstelling moet worden verhoogd naar 15 miljoen euro. De voorgenomen sluiting van de vijf wijkcentra is tevens onderdeel van een andere visie op het welzijnswerk, waarin niet de gebouwen centraal staan, maar de welzijnsactiviteiten zelf.

Wijkcentra nieuwe stijl

De gemeente Spijkenisse heeft geprobeerd te onderzoeken hoe met minder geld, de activiteiten in minder wijkcentrumaccommodaties zoveel mogelijk kunnen worden behouden. De door B&W geformuleerde ultieme uitdaging is zelfs dat op minder locaties en met minder subsidiegeld geprobeerd wordt het activiteitenaanbod waar mogelijk te vergroten en meer vrijwilligers aan te trekken. Alle voorstellen staan in de conceptnota: “Samen in de wijken. Sociaal Cultureel Werk met en voor iedereen”.

Het beoogde sociaal cultureel werk nieuwe stijl en de dreigende sluiting van de vijf buurthuizen De Kreek, Waterland, ´t Centrum, Sterrenkwartier en De Hoek heeft een storm van protest en onbegrip doen opwaaien onder de bestuursleden, vrijwilligers en bezoekers van de wijkcentra. Via paginagrote stukken in de lokale en regionale media en emotionele betogen in de raadscommissie Welzijn van april 2012 hebben betrokkenen hun boosheid, zorgen en machteloosheid geuit.

De woede, verontwaardiging en het ongeloof bij de wijkgroepen en huurders van de wijkcentra is wat de Lokale Politieke Federatie betreft terecht. De conceptnota: “Samen in de wijken. Sociaal Cultureel Werk met en voor iedereen”, is naar de mening van de LPF een zwakke nota, die vol staat met aannames, veronderstellingen en wensen nieuwe stijl, maar die serieuze en concrete cijfermatige onderbouwing mist. Zo heeft het college bijvoorbeeld verzuimd om te laten doorrekenen wat de sluiting per wijkcentrum nou precies oplevert.

Indien de baten minimaal of onvoldoende blijken te zijn dan wegen de voordelen van wijkaccommodaties afstoten straks niet meer op tegen alle nadelen van sluiting. Bovendien is volstrekt onduidelijk wat er met de afgestoten wijkgebouwen gaat gebeuren. Kunnen ze verkocht worden of staan ze straks jarenlang leeg?

Het achterstallige onderhoud aan sommige wijkontmoetingscentra heeft de gemeente aan zichzelf te wijten, omdat ze daar zelf verantwoordelijk voor zijn. Ook vraagt de Lokale Politieke Federatie zich af waarom er niet meteen onderzoek is verricht naar de maatschappelijke overname van buurthuizen, waardoor geïnteresseerde (commerciële en niet-commerciële) partijen wijkcentra kunnen huren en daarbij het pand (gedeeltelijk) beschikbaar stellen aan bewoners voor wijkactiviteiten. Verschillende besturen van de wijkverenigingen hebben in het verleden ideeën voorgelegd om samen met de Gemeente te kijken of er mogelijkheden zijn om wijkaccommodaties zoveel als mogelijk in eigen beheer te krijgen. Daar blijkt door het dagelijks gemeentebestuur nooit iets mee gedaan te zijn.

Het college gaat er bovendien te gemakkelijk vanuit dat de activiteiten die in de met sluiting bedreigde wijkcentra georganiseerd worden eenvoudig verhuisd kunnen worden naar de wijkcentrumaccommodaties die wel open blijven. Dat vrijwilligers, gebruikers en bezoekers automatisch meeverhuizen is bovendien ook verre van zeker. De kans is vele malen groter dat vrijwilligers, wijkbewoners, verenigingen en huurders zullen afhaken. Of de openblijvende buurthuizen wel berekend zijn op de toename van activiteiten en bezoekers is ook een groot vraagteken. Er ontbreekt namelijk een nieuw haalbaarheidsonderzoek naar verplaatsing van activiteiten en bezoekers.

De lessen van Sociaal Cultureel Werk De Stuw

In het verleden is al onderzocht dat onderbrengen van activiteiten in andere wijkgebouwen amper haalbaar is. Herstructurering van het sociaal cultureel werk in het recente verleden, waaronder De Stuw, heeft al bewezen dat in de praktijk verschuiving van activiteiten nauwelijks lukt. De LPF vraagt zich dan ook af waarom het college toch weer probeert niet realiseerbaar beleid op te stellen.

Wat ook opvalt in de conceptnota: “Samen in de wijken. Sociaal Cultureel Werk met en voor iedereen” is dat migrantenorganisaties substantieel meer subsidie krijgen dan de tien wijkgroepen, terwijl de migrantenorganisaties ook gebruik kunnen maken van alle wijkgroepvoorzieningen. Migranten kunnen dus gebruik maken van dubbele voorzieningen. Bovendien is niet bekend hoeveel migranten gebruik maken van de subsidiegelden. Verder is in de afgelopen twee jaar de samenwerking tussen gemeente en de migrantenorganisaties geïntensiveerd, terwijl de samenwerking met de wijkgroepen niet verbeterd is. Het is dubieus dat de gemeente voor deze ongelijkheid in beleid kiest. Feitelijk is het zelfs discriminerend. 

In het sociaal cultureel werk nieuwe stijl ontbreekt er ook een sociale agenda, waarin in nauwe samenwerking met de wijk bepaald wordt welke activiteiten nodig en gewenst zijn. Het is bovendien een gemiste kans dat de gemeente niet  samen met de wijkbewoners wil werken aan voldoende ruimte en activiteiten voor ontmoeting. Ik kan nog meer argumenten opschrijven in deze column, waarmee onderbouwd wordt waarom het beoogde wijk & welzijnsbeleid nieuwe stijl zeer vaag beschreven is en de nodige realistische onderbouwing mist. 

De Lokale Politieke Federatie wil dat het College zijn huiswerk overdoet en met een fatsoenlijke en onderbouwde Conceptnota Sociaal Cultureel Werk komt. Uitvoering van het beoogde nieuwe beleid zou kaalslag in het sociaal culturele werk in Spijkenisse betekenen. Zonder alternatief plan bestaat de grote kans dat vele vrijwilligers het voor gezien houden. Daarmee zou een belangrijk fundament onder de Civil Society weggeslagen worden.

Naar aanleiding van de storm van kritiek en verontwaardiging die het college over zich heen heeft gekregen heeft de wethouder opdrachten gegeven tot nader onderzoek op diverse terreinen en is hij op aandringen van alle bestuurders van de wijkgroepen en de commissieleden Welzijn in gesprek met de woningbouwcorporaties om te bekijken of gezamenlijke exploitatie van de wijkgebouwen mogelijk is, waardoor de gemeente toch kan bezuinigen en er eventueel minder wijkgebouwen dicht moeten. 

Het is te hopen dat de woningbouwcorporaties hun verantwoordelijkheid nemen, want ook die hebben er belang bij dat de wijk leefbaar blijft. De wijkgroepen gaan een onzekere tijd tegemoet, waarin de bestuursleden nauwelijks de vragen van bezorgde bezoekers kunnen beantwoorden. 

Migratie- en tijdpad hervorming welzijnswerk  

De stappen die inmiddels gezet zijn en het ontwikkelproces van het nieuwe sociaal cultureel werk ziet er als volgt uit:

► De conceptnota: “Samen in de wijken. Sociaal Cultureel Werk met en voor iedereen” is ‘ter bespreking’ in de commissievergadering van 5 april 2012 behandeld. De insprekers en de commissieleden hebben daar hun zegje kunnen doen. De wethouder heeft vragen beantwoord en heeft ook een aantal dingen toegezegd, waaronder cijfermatige aanpassingen in de nota na aanvullend onderzoek, gesprekken met de woningbouwcorporaties en overleg met de wijkgroepen over alternatieve plannen, ... … … enzovoort.

► De definitieve nota komt later in de commissie Welzijn terug ‘ter advisering’. De aangepaste nota komt dan wederom ter beschikking van de wijkgroepen.

Vertegenwoordigers van de wijkgroepen, bezoekers en bestuursleden kunnen in de commissiebehandeling dan opnieuw inspreken en hun oordeel en visie over de uiteindelijke nota geven.

► Zijn de commissieleden overtuigd van de aanpassingen en het verhaal van de wethouder en volgen zij het collegeadvies, dan komt de definitieve nota in de eerstvolgende raadsvergadering op de agenda ter vaststelling.

De gemeente verwacht met de nieuwe voorstellen de wijkcentra-activiteiten de komende jaren een stevig fundament te bieden. Op basis van de huidige conceptnota lijkt eerder het tegenovergestelde te gaan gebeuren. 

Oormerken bestemmingsreserve SOS

De LPF heeft tijdens de behandeling van de Kadernota 2013 een serieuze poging ondernomen om de botte bijl een beetje uit de zware taakstellende bezuiniging op de wijkcentra te halen. Het verzoek via een motie was om het resterende saldo van 700.000 euro in het Fonds Sociaal Onderhoud Stad te oormerken en te bestemmen voor investering in de wijkcentrumaccommodaties, zodat er minder gesloten hoeven te worden en tevens kunnen worden opgeknapt. Merkwaardig genoeg kon geen enkele partij zich hier in vinden terwijl de bestemmingsreserve SOS juist bedoeld is voor onder andere besteding in het fysieke sociaal en cultureel werk in de stad.

Misschien omdat de publieke tribune in de raadszaal deze keer niet gevuld was met verontruste wijkbewoners en vrijwilligers is de brede steun vanuit de raad uitgebleven in tegenstelling tot de behandeling in de commissie Welzijn van april 2012. Door deze gang van zaken verdwijnt de 7 ton straks zo goed als zeker in de Algemene Reserve, waar het zogenaamd nog steeds beschikbaar is voor de buurthuizen.

De Lokale Politieke Federatie maakt zich daar weinig illusies meer over en hoopt dat de bezuiniging op de ‘stenen’ van de wijkcentra en de automatisch keiharde bezuiniging op de vrijwilligers, bezoekers en gebruikers van de centrale ontmoetingsplekken in de wijken binnen de perken blijft. Anders gooit de gemeente het welzijnskind met het badwater weg en verdwijnen velen achter de geraniums, waardoor het percentage eenzame mensen in Spijkenisse nog verder zal oplopen.

Gelukkig heeft u als Panoramaflat bewoner altijd nog het “Het Keldertje” als knusse en laagdrempelige ontmoetingsplek en activiteitencentrum in uw eigen wooncomplex. Koester deze voorziening zo lang het kan. Tot zover mijn vierde column in deze uitgave van tijdschrift DE PANORAMA. 

Met vriendelijke groeten en tot de volgende keer in de nieuwe uitgave.

Marjan van den Heuvel, Fractievoorzitter Lokale Politieke Federatie Spijkenisse

< Vorige		Volgende >